Aramak İstediğiniz Kelimeyi Yazn!

close
İBRAHİM AKKAYA
ÇERÇEVE
mail_outline : iakkaya07@mynet.com
Dinle

Yayın Tarihi

09.01.2020

Okunma Sayısı

686

Makaleyi Paylaş

Diğer Makaleler

Bize 10 Ocak ruhu gerekli

Bugün 10 Ocak Gazeteciler Günü. Yazılı ve görsel basında 10 Ocak 'Çalışan Gazeteciler Günü' olarak ifade ediliyor olsa da gerçek 10 Ocak 'Çalışmayan, Çalışamayan, Çalıştırılmayan, Kapı Kapı İş Arayan  Gazeteciler Günü'ne dönüştü, daha doğrusu dönüştürüldü.

Pekala nedir 10 Ocak Gazteciler Günü ?

4 Ocak 1961'd kamuoyunda 212 olarak bilinen basın çalışanlarına bazı haklar ve yasal güvence getiren yasaya karşı çıkan 9 gazete patronu, yasaya tepki olarak 3 gün gazetelerini çıkarmama kararı aldılar.

Gazetecilik mesleğine ve halkın haber alma hakkına saygılı olan gazeteciler, 10 Ocak'ta kendi gazetelerini çıkardılar ve gazetecilere insanca yaşam hakkı sunan, gazetecilik mesleğinin saygınlığını koruyan 212 sayılı yasanın uygulama alanı bulmasına da katkı koydular. Bunun için de 10 Ocak Çalışan Gazeteciler Günü, ya da Gazeteciler Bayramı olarak kutlandı yıllarca..

Ancak günümüzde 10 Ocak'ı Çalışan Gazeteciler Günü veya Gazeteciler Bayramı olarak kutlamanın anlamı kalmadı. Çünkü gazeteci olmayan patronlar yüzünden 212 sayılı yasa uygulanamaz hale getirilirken, çok sayıda gazeteci işsiz, ekonomik sıkıntı içine girdi. En önemlisi de gazetecilerin zor koşulları aşmada sıağınacakları güvenli bir liman kalmadı.

Gazete, televizyon ve diğer kitle iletişim araçlarının büyük bir bölümü AKP iktidarının birer firmasına dönüştü adeta. Kimi meslek örgütleri de AKP'nin şubesi gibi hareket eder oldular..Yani gazeteciler, hem işsiz, hem aşsız, hem de başsız.. Meslek örgütlerini eline geçirenler de iktidar nimetlerinden tıka basa yararlanırken, 'Benden sonrası tufan' anlayışı ile üyelerine ve basın çalışanlarına kem gözle bakıyor. 

İşte böylesi bir süreçte 10 Ocak'ı Çalışan Gazeteciler Günü, Gazeteciler Günü olarak kutlamak anlamsız. Basın zor durumda. Son bir yılda 150'yi aşkın yerel gazete kapandı, yüzlerce gazeteci işsiz kaldı. Yazdıkları haber ve yorumlar nedeniyle çok sayıda gazeteci demir parmaklıklar arasında çile çekiyor. İş ve aş arayan gazeteciler 'Ne iş olsa yaparım' noktasına getirildiler. 

Yani 10 Ocak çok anlamsızlaştı, her 10 Ocak'ta yaralarımız biraz daha depreşti. Ümitsiz olmayalalım ama gelecek için en küçük bir ümit ışığı bile göremez olduk. Bize 10 Ocak ruhu gerekli. Tüm basın çalışanlarının tek çatı altında toplandığı, haklarını almak için tek yumruk olduğu, düşüncelerini özgürce yazıp, çizip söyledikleri bir 10 Ocak lazım..

 

MAKALE Yorumları