Aramak İstediğiniz Kelimeyi Yazn!

close
NEŞE KAREL
SOKAK KEDİSİ
mail_outline : nesekarel07@hotmail.com
Dinle

Yayın Tarihi

11.12.2014

Okunma Sayısı

2028

Makaleyi Paylaş

Diğer Makaleler

1947 Nisan – 2014 Aralık.

            Kardeşim, karındaşım, daha dün gibi İzmir de  bir bağ evinde  dünyaya  gözlerini açmıştı.Ben babamla birlikte ahşap merdivenlerin ucundaydık.Anneannem koşarak  merdivenleri  inerken  erkek  müjdesini babama  vermişti. Erkek   çocuk  olarak   aileyi  sevindirmişti.

            Gözlerimin önünde iki kundaklı halinden başka hiçbir şey yok gibi ona dair. Bir kundaktaki aileye sevinç  getiren  bebek ,  iki  kefeninin içine kundaklanmış  yetişkin  adam Ener. Kardeşlerine ilk ölüm acısını tattıracağını  kim bilebilirdi.

            Ne acılar gördüm hayatımda. Bu en son olur inşallah. Kardeşimi bir hafta önce talihsiz ve elim bir trafik kazasında kaybettim anlayacağınız dostlar. Karşıdan karşıya yol aykırılarken bir arabanın altında  kalmış.Kötü  bir düş gibi ama gerçek. Nine,  dede, anne , baba,  kaynana kaynata, evlat  derken kardeş acısını da yaşamak varmış kaderde. Şarkıda olduğu gibi.”Ne acılar yaşadım ben hayatımda. Cam kırıkları vardı yollarımda.” Bu söylediklerim tabi ki herkes  için  geçerli. Salt bana  özgü değil. Yaşamın  bir  gerçeği. Bizden  öncekiler de öğrenmişler, öğreniyoruz, öğrenecekler…

            Adı en iyi asker anlamındaydı. Asker olan babamız üç oğlunun adını da  er ‘li koymuştu. Eski   erkekler , vatana  asker yetiştirme kaygısıyla erkek çocuk yapma hevesinde miydiler bilemiyorum. Yaşamı da hayatın engebeli yollarında talim yapmakla geçti. Umarım yeni yaşamında çok sağlıklı ve mutlu olur. Umarsızlık insanları feylesof edermiş derler çok doğru. Yine de tüm canlara ani ölüm acılarından uzak bir gelecek diliyorum.

MAKALE Yorumları